Za nowożytnego "Ojca Noni" uważa się dr biochemii Ralpha Heinicke W 1953, dr Ralph Heinicke prowadząc badania składu ananasa, odkrył substancję która w znacznym stopniu zwiększała przyswajalność substancji odżywczych przez organizm. Po wielu latach badań wyodrębnił i opatentował ten składnik jako nowy alkaloid, nadając mu nazwę xeronina.

Dr Heinicke w swoich badaniach doszedł do wniosku, że kseronina może wspomagać hormony, neurotransmitery, enzymy i przekaźniki sygnałów w wykonywaniu ich biologicznych czynności we właściwy sposób. Doszedł on do wniosku, że bez kseroniny czynności biologiczne nie mogłyby występować.

Okazało się, że system kseroniny jest fascynującym i ważnym systemem biologicznym, który występuje we wszystkich komórkach. System ten jest absolutnie konieczny dla właściwego metabolizmu komórkowego.

Dr Heinicke zauważył, że kseronina może modyfikować struktury protein. Kiedy białko takie jak enzym, receptor lub przekaźnik sygnału nie jest w odpowiednim układzie, wówczas nie będzie sprawnie działać. Kseronina będzie oddziaływała na proteiny przyczyniając się do właściwego ich ukształtowania.

W efekcie powstaną właściwie funkcjonujące proteiny. Ilekroć pojawia się w komórce problem spowodowany zakłóceniem działania protein, obecność kseroniny jest dobroczynna.

Xeronina pomaga zwiększyć pory w ściankach ludzkich komórek i powoduje znacznie łatwiejsze przeniknięcie substancji odżywczych.

Dr Heiniecke zauważył, że xeronina poprawia w bardzo znaczącym stopniu zdolność organizmu do przyswajania i lepszego wykorzystania substancji odżywczych znajdujących się w spożywanym pokarmie.

Poprzez szereg biochemicznych procesów, xeronina staje się substancją przywracającą komórkom z zaburzonymi funkcjami powrót do ich normalnej pracy, a w komórkach zdrowych wspiera prawidłowe ich działanie. To właśnie aktywność Noni na poziomie komórkowym, powoduje że organizm otrzymuje tak wiele różnych korzyści z jego działania .

Dr Heinicke przypuszcza że ilość xeroniny w naszych organizmach jest zmniejszona z powodu nowoczesnego stylu życia i zubożonego systemu odżywiania.

Według doktora Heinicke,
najzasobniejszym źródłem xeroniny są owoce rośliny Noni,
pochodzącej z Tahiti i pozostałych wysp Polinezji Francuskiej.

Stale rośnie ilość dokumentacji naukowej dotyczącej skutecznego działania Noni jako tradycyjnego lekarstwa na różnego rodzaju schorzenia takie jak:

• artretyzm,
• cukrzyca,
• podwyższone ciśnienie krwi,
• bóle mięśniowe i nerwobóle,
• zaburzenia miesiączkowania,
• bóle głowy,
• choroby serca,
• AIDS,
• NOWOTWORY,
• wrzody żołądkowe,
• zwichnięcia stawów,
• depresja psychiczna,
• uwiąd starczy,
• trudności w trawieniu,
• miażdżyca,
• schorzenia naczyń krwionośnych,
• zatrucia lekami,
• nałogi.
  

Morinda citrifolia - Noni jako niezwykła roślina, jest obiektem intensywnych badań naukowych dopiero od początku lat 90 XX wieku. W rzeczywistości badania naukowe nad Noni rozpoczęły się kilkadziesiąt lat temu, jednak za sprawą nacisku przemysłu farmaceutycznego (obawiającego się wyparcia syntetycznych leków z rynku) prowadzone prace zostały przerwane.

W 1990 roku naukowcy z Uniwersytetu w Metz we Francji udokumentowali, iż Noni odgrywa główną rolę w obniżaniu nadciśnienia. Stwierdzili także silne przeciwbólowe działanie soku z Noni.

Sok z Noni wykazuje 70% intensywności działania przeciwbólowego. Łagodzi on prawie wszystkie rodzaje bólu, za co według naukowców szczególnie odpowiada silne analgetikum: serotonina oraz prokseronina.

W 1992 roku dr Isabelle Abbott - ekspert w dziedzinie botaniki, wyciągając wnioski ze swoich badań jako najważniejsze pole zastosowań Noni określiła takie choroby jak: cukrzyca, nadciśnienie i rak.

W latach 1992 - 1995 na każdym dorocznym kongresie amerykańskiego towarzystwa badań nad rakiem - American Association for Cancer Research (Amerykański Związek do spraw Badań Raka) - publikowane były raporty donoszące o pozytywnym działaniu Noni w leczeniu nowotworów.

Dr Anne Hirazumi Kim (Pharmacology) - intensywnie zajmująca się badaniem nad morinda cutrifolia stwierdziła, iż zastosowanie Noni niweluje efekty dwóch substancji hamujących działanie limfocytów T (komórki systemu immunologicznego) i makrofagów. W swoich badaniach dokładnie opisała 66 różnych składników zawartych w owocu Noni i nazwała je Noni - PPT.

Japońska grupa naukowców z Uniwersytetu w Keio - gijuku w Tokio i Instytutu Nauk Biomedycznych dr Umezawa, dr Tomonori, dr Hiramatsu i inni - w 1993 roku, podczas badania 5000 substancji roślinnych Noni na ich działanie antyrakowe wykazała, że demnacanthal (występujący w Noni) jest bardzo dobrym środkiem blokującym w przypadku niektórych typów komórek rakowych.

Dr Steven Hall stwierdził, że Noni nie tylko przynosi pozytywny skutek, lecz także wzmacnia skuteczność innych terapii. Za najbardziej niewiarygodny ale rzeczywisty uznał fakt, iż Noni pomogło tak wielu pacjentom, w przypadku których współczesna medycyna była bezradna.

Dr Mitchell Tate - badacz soku z owocu Noni. Podczas krótkiej podróży na Thaiti, dr Mitchell Tate spotkał pewną kobietę, która była w końcowej fazie raka. Lekarze dawali jej zaledwie dwa tygodnie życia. Na usilne prośby swojego przyjaciela zaczęła spożywać owoce Noni. Została całkowicie wyleczona.

Nieco zdziwieni lekarze potwierdzili tylko, że owa kobieta nie ma już jakichkolwiek znamion śmiertelnej choroby, którą miała przecież już w bardzo zaawansowanym stanie.

Po tym jak M. Tate spotkał ową wspomnianą kobietę, zainteresował się jej przypadkiem i zaczął kontynuować badania nad owocami Noni. Zauważył też, że tutejsi mieszkańcy stosują te owoce do wszelkiego rodzaju schorzeń, między innymi w celu zwalczania nadciśnienia, przy zapaleniach jelita grubego, przy zatruciach pokarmowych, ranach, infekcjach, wrzodach żołądka. Także przy złamaniach kości owoce Noni znalazły tam swoje zastosowanie.

Najważniejsze dane dotyczące leczniczego działania Noni, dr M. Tate znalazł w bibliotece należącej do Uniwersytetu Hawajskiego. Znajdowały się tam materiały rozpowszechniające działalność tubylczych uzdrowicieli od ponad 2000 lat i opisujące skuteczność Noni. Z ich wskazówką rozpoczął badania, rozpowszechniając owoc Noni w USA.

Mitchell Tate - dyrektor Centrum Badań nad Chorobami Cywilizacyjnymi w St. George, Utah - przywiózł ze sobą do Stanów Zjednoczonych kilka owoców Noni i odkrył dalej w swoich badaniach, że u wielu diabetyków po zażyciu Noni w istotny sposób zredukowała się zawartość cukru we krwi.

Mitchell Tate relacjonuje:

"Ostatnio dokonano badań Noni na szczurach,
którym wszczepiono komórki zainfekowane rakiem.
Sześć z dwunastu szczurów było oprócz normalnej
karmy karmione Noni. Sześć szczurów, którym
nie podawano Noni padło wskutek postępującego raka.
Jednakże szczury, którym zaaplikowano Noni
zostały wyleczone zupełnie."

M. Tate mówi dalej: "Moje osobiste doświadczenia z NONI są tak samo przekonywujące. Moja rodzina stosuje ten środek z powodzeniem w przypadku symptomów przeziębienia, przy grypie i innych infekcjach. Odkryliśmy, że Noni jest bardzo skutecznym środkiem w walce z wszelkimi wirusami."

Badania laboratoryjne wykazały, jak efektywnie Noni może posłużyć w procesie zwalczania różnych typów bakterii, przez co zyskała sobie miano "polinezyjskiej penicyliny". Niektórzy naukowcy zaczynają uważać Noni nie tylko za lekarstwo, lecz również w dużej mierze za antybiotyk (w naturze zwany probiotykiem). Inne niezależne od siebie badania demonstrują absolutną efektywność tego środka w walce z infekcjami grzybiczymi, bakteriami i pasożytniczymi.

Mitchell Tate podsumowując:
"Jestem pewny, że aktywne składniki w Noni przez stymulację komórek w szpiku kostnym wzmacniają ludzki układ immunologiczny. Jest to bardzo efektywna broń przeciwko wszelakim wirusom. Zostało to też udokumentowane przez zupełnie od siebie niezależne badania."

Dr Neil Solomon Doktor Neil Solomon jest uznanym amerykańskim fachowcem do spraw medycyny, odżywiania i dyplomatom National Board of Medical Examiners. Otrzymał wysokie odznaczenie Schwenktnera. Po zdobyciu tytułu doktora filozofii w Maryland, w Narodowym Instytucie Zdrowia kierował badaniami na temat starzenia się organizmu.

Wykładał jako profesor na kilku znanych amerykańskich uniwersytetach w tym Johna Hopkinsa. Występował w wielu programach telewizyjnych i radiowych codzienne przedstawiając komentarze medyczne w stacji telewizyjnej CNN-TV. Wygłaszał wiele międzynarodowych referatów medycznych.

Przez 18 lat był autorem publikowanej rubryki z poradami medycznymi w "Los Angeles Times Sindikat". Przez 10 lat był pierwszym sekretarzem do spraw zdrowia i higieny stanu Maryland, był przewodniczącym czterech komisji gubernatorskich oraz doradcą do spraw zdrowia gubernatora i prezydentów USA.

Od 1997 roku prowadzi badania nad działaniem Noni. Opiera się on na raportach ponad 75 amerykańskich specjalistów lekarzy, którzy albo sami spożywają sok z Noni albo przepisali go ponad 15 tysiącom pacjentów. Dr Solomon donosi o testach z amerykańskich klinik, z których wynika, iż guzy zostają dosłownie zgładzone poprzez stosowanie Noni. W skutek działania soku z Noni, blokowany jest dopływ krwi do komórek rakowych i zostaje odcięta droga dostarczania pokarmu do guza.

W chwili obecnej działa w Healt and Science Council
of Caring Communities coordinating Commitee w ONZ.

W medycynie naturalnej środki lecznicze nie opierają się na jakimś jednym składniku. Pojedyncza substancja posiada co prawda pewne właściwości, jednak pełne działanie uzyskuje wyłącznie w połączeniu z pozostałymi składnikami całego kompleksu. Często wtedy działa kilka razy mocniej niż wyizolowana. Do podobnego wniosku doszła dr Anne Hirazumi opracowując idealną kombinację 66 składników jako Noni-PPT.

Skuteczniejsze działanie substancji biologicznie czynnych w zespole,
to nie żaden cud, lecz tzw. synergizm.

Należy zatem pamiętać, iż najlepsze działanie synergiczne (wspomagające się wzajemnie), wszystkie składniki Noni mają wyłącznie razem i tworzą wspólnie najlepszą światową "orkiestrę", w której odpowiednia liczba muzyków, gra zgodnie miłą dla ucha i ciała harmonię dźwięków.

Z badań naukowych i setek tysięcy przypadków uzdrowień wynika, iż tylko specjalne połączenie indywidualnych substancji jakie stworzyła nam natura, ma skuteczne działanie uzdrawiające, jest przyjazne dla organizmu i nie jest obce tak jak syntetyk.